Rozwój wszechstronny – czyli nie tylko piłka nożna

e99d9757aa8e435af6a538722923e196c85ab5
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

Czy jako trener dbam o rozwój motoryczny moich podopiecznych?

Czy moje dziecko uprawia kilka sportów?

Czy od małego trenujemy tylko piłkę żeby mój syn był jak Messi?

W dzisiejszych czasach piłkarz musi być szybki, dynamiczny, skoczny, zwrotny i posiadać doskonałą technikę, aby rywalizować na najwyższym poziomie. Osiągnięcie tak wysokiego poziomu określa się mianem „wysokiej wydajności” która jest na samym czubku piramidy rozwoju sportowca.

Co więc stanowi fundament? Odpowiedź to ROZWÓJ WSZECHSTRONNY, gdzie nabierana jest szeroka gama kompetencji ruchowych. Nieprzypadkowo przypada ona na okres dzieciństwa, w którym procesy nauczania nowych umiejętności ruchowych są bardzo szybkie.

Zaniedbania i niedopatrzenia na pierwszym etapie szkolenia młodego zawodnika będą ograniczały go w przyszłości. Można zatem stwierdzić, że w początkowym okresie kształcenia sportowca należy skupić się na rozwoju wszechstronnym, którego celem jest nabycie kompetencji ruchowych poprzez ogólne ukształtowanie zdolności fizycznych oraz UPRAWIANIE WIELU DYSCYPLIN SPORTOWYCH.

Solidne fundamenty motoryczne, wzorce ruchowe pozwolą na osiągnięcie dużych korzyści w kontekście kolejnych etapów rozwoju naszego zawodnika. Są to między innymi: minimalizacja ryzyka kontuzji co pozwala na REGULARNY TRENING.

Niestety częste urazy i nieregularne treningi powodują brak optymalnego rozwoju na drodze do osiągnięcia wysokiej wydajności. Związane jest to z adaptacją fizjologiczną, która musi być pobudzana przez regularny trening, ponieważ w przeciwnym wypadku będziemy doświadczać jej utraty, a wyniki sportowe będą ulegać pogorszeniu. Skutki opuszczania treningów pojawiają się bardzo szybko. Przykładowo, wytrzymałość sportowców wykazuje spadek maksymalnego czasu pracy o 25% tylko po 15 dniach braku aktywności. Jeszcze szybciej odnotowuje się spadki szybkości (5dni) oraz siły (14 dni).

Kolejną korzyścią wszechstronnego rozwoju dzieci jest uniknięcie dysbalansu mięśniowego, uniknięcie niebezpiecznych ruchów ciała, eliminacja słabszych ogniw w organizmie oraz asymetrii związanych z mobilnością.

Nabywanie kompetencji ruchowych w początkowym etapie rozwoju i szkolenia, pozwala w późniejszym czasie na efektywniejsze wykorzystywanie jednostki treningowej. Dziecko dobrze przygotowane motorycznie zdecydowanie łatwiej adaptuje, przyswaja nowe „rzeczy” w kolejnych etapach rozwoju specjalistycznego.

Ostatnią ważną kwestią związaną z nabywaniem kompetencji ruchowych jest UNIKNIĘCIE PRZETRENOWANIA i WYPALENIA w sporcie. Rozwój wszechstronny, pomimo budowania solidnej bazy, pozwala urozmaicić trening i zapobiega monotonii treningowej. Szukanie rozmaitych form ruchu i rozbudowa zasobów umiejętności fizycznych pozwala również uciec od zbyt wczesnego przejścia do treningu specjalistycznego.

Na koniec kilka faktów opartych na badaniach naukowych związanych z tematem rozwoju wszechstronnego:

  • Programy specjalistyczne (treningi ukierunkowane na daną dyscyplinę np. piłkę nożną) rozpoczęte w wieku 15-17 lat, przy jednoczesnym uprawianiu innych sportów, pozwoliły osiągnąć najlepsze wyniki w okresie od 5 do 8 lat od chwili rozpoczęcia specjalizacji
  • Sportowcy, którzy znacznie wcześniej rozpoczynali specjalizację, uzyskali swoje najlepsze wyniki w wieku poniżej 18 lat (wiek juniora). Takie osiągnięcia nigdy się nie powtórzyły, nawet gdy ci sportowcy doszli do wieku seniora. PONADTO WIELU Z NICH WYCOFAŁO SIĘ Z UPRAWIANIA SPORTU WYCZYNOWEGO PRZED OSIĄGNIĘCIEM WIEKU SENIORA. Tylko niewielu spośród sportowców, którzy podjęli ćwiczenia specjalne w młodym wieku, zdołało poprawić swe wyniki, będąc już seniorem.
  • Wielu sportowców najwyższej klasy rozpoczynało zorganizowane treningi jako juniorzy. Nigdy nie dochodzili do mistrzostwa w kategorii juniorów, ale w wieku seniorów wielu z nich osiągało sukcesy na poziomie narodowym i międzynarodowym.
  • Odnoszone kontuzje w sporcie młodzieżowym w większości wynikają ze złego przygotowania do wymogów sportu. Częste kontuzje przyczyniają się bardzo często d rezygnacji młodych osób z uprawiania sportu.
  • Dzieci skupiające się tylko i wyłącznie na jednym sporcie przez 7 dni w tygodniu o wiele częściej rezygnowały z dalszego uprawiania sportu, zanim doszły do poziomu juniorskiego. Takie zjawisko określane jest mianem „wypalenia”.

Dziecko do 12. roku życia może uczestniczyć nawet w trzech lub większej liczbie sportów. Potem powinno się ograniczyć to do dwóch dyscyplin sportowych, po to by po 16. roku życia skupić się tylko na jednej aktywności. Taka aktywność na pewno pozwoli dzieciom na rozwój zdolności tlenowych i beztlenowych, wytrzymałości mięśniowej, siły, szybkości, zwinności, koordynacji oraz gibkości. Szczególnie ważnymi dodatkowymi sportami będą gimnastyka, judo, zapasy oraz pływanie, które pomogą młodym zawodnikom rozwijać się, minimalizując obciążenia na stawy.

Pamiętajmy jednak że głównym powodem dla jakiego dzieci biorą udział w zajęciach sportowych jest DOBRA ZABAWA! Równowaga i wyczucie ze strony trenera jak i rodzica jest kluczowa.

 

Trenerze – inspiruj, rozbudzaj w dzieciach pasję do uprawiania sportu

Rodzicu – stwórz dziecku bezpieczne i pozytywne warunki do rozwoju

 

 

Opracował Trener Adrian Mrózek 

na podstawie artykułu Trenera Marka Świder, Kompetencje ruchowe,

„ AsystentTrenera –  Długofalowy rozwój młodego piłkarza” 2017r.

Skomentuj

Udostępnij znajomym!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Zapisy na
turniej
Zapisy na
turniej
Zapisy na
turniej
Zapisy na
turniej
Zapisy na
turniej
Zapisy na
turniej